8 komentarzy

1. 

   Luiza Chylewska on 2026-03-18 at 16:04

   Dziękuję za ten Wasz warsztat🙏🙏🙏 Wróciłam do niego po przerwie… Zastanawiam się dlaczego ja tak mam, że angażuję się w „coś” mocno na początku, a potem po prostu znikam. I oczywiście temat jest tutaj kluczowy, jego ciężar i wymagana praca własna ale zauważam to jako pewien schemat u siebie niestety. Co tu może wymagać we mnie mojej zgody? Macie jakichś pomysł? Będę wdzięczna za wszelkie podpowiedzi. Pozdrawiam Was Luiza

   Odpowiedz
   • 

     ALCHEMIA ŚWIADOMOŚCI on 2026-03-18 at 18:51

     Myślę, że to naturalny odruch 'ochronny”, gdy czujesz, że lekko nie będzie, bo wiesz nawet na zupełnie nieuświadomym poziomie, że czeka cię zakasanie rękawów i praca, zderzenie sie z kilkoma barierami w sobie, niemocami…

     Coś tam jest trudnego… więc dajemy nura, aż przychodzi dzień, kiedy postanawiamy stanąć do tego… co oczywiście też przyjemnościami nie będzie, ale przynajmniej będzie wewnętrzna gotowość.

     Ponadto to, jak postępujesz, może także dotyczyć…. lojalności. Jeżeli w Twoim rodzinnym systemie ktoś z przodów, może mama, tata, babcia, dziadek, albo kuzyni rodziców, dziadków, a nawet pradziadkowie tu także mogą na to wycofanie wpływać… Ktoś z jakiegoś powodu nie kończył, przerywał, tracił, nie miał prawa dojść dalej, nie mógł, bo cos zatrzymywało, jakiś może obowiązek… Więc, gdy Cię zatrzymuje, możliwe, że jest formą bycia w zgodzie z tym, co było wcześniej w Twojej rodzinie. Tych poziomów jest jeszcze kilka… bezpieczeństwo i wyjście poza to, co znane… to jak się masz ze swoją sprawczością, ale też może być coś z Twojego dzieciństwa… ocenianie, zawstydzaie, wycofywanie się Twoje, bo tak było łatwiej, może nas tez hamować to, że nie chcemy iść dalej niż mama, albo tata, to jest kompletnie nieświadome, bo zewnetrznie chcemy, a w środku jednak ten hamulec działa.

     Ale może na początek zadaj sobie, a może nawet wydrukuj i powieś gdzieś, gdzie możesz dla siebie w domu: Co się stanie, jeśli tym razem nie zniknę i BĘDĘ KONTYNUOWAĆ dalej?

     Ściskamy Cię…Aga i Rafał

2. 

   Luiza Chylewska on 2026-03-23 at 19:50

   Dziękuję Wam za tak bogatą odpowiedź. To jeden z tych momentów kiedy zadaję sobie to pytanie nie o sens, bo go widzę w tej pracy nad sobą i może właśnie to on mnie jeszcze trzyma na powierzchni ale ile jeszcze trzeba ” orać” i czy po prostu wystarczy mi na to wszystko sił… No to co Dzień 4🙂 Pozdrawiam Was i dziękuję za wszystko Luiza

   Odpowiedz
   • 

     ALCHEMIA ŚWIADOMOŚCI on 2026-03-24 at 11:19

     Kochana Luizo, nawet my mamy dni słabości… całe zeszłe półtora roku był dla nas ogromnym cierpieniem, bowiem zachorowała nam bardzo bliska osoba… cały świat zszedł na bok, nasz wywrócił się do góry nogami, pomocy nigdzie nie mogliśmy znaleźć, trwaliśmy wszyscy w rozpaczy, nawet jak teraz piszę, to łzy mi się cisną, od całkiem niedawna jest polepszenie, bo w końcu jakiś lekarz dał właściwy lek, który oczywiście wiemy, że nie rozwiązuje u źródła problemu, ale cierpienie fizyczne praktycznie odeszło… wiec i my dostaliśmy wielką lekcję pokory, do dziś właściwie wybrzmiewa w nas to wszystko, są dni, kiedy te łzy, które zatrzymywaliśmy czasem, wyłażą w wielkiej skali, teraz to dopiero można wypłakiwać, uwalniać, ciało po mału puszcza…ale uzdrowienie będzie w psychice i Duszy jeszcze trwało… Nie poddawaj się proszę… jeszcze bardziej sobie zaufaj… te dni, kiedy tarcze zaczną z Ciebie odpadać, będą w każdej sekundzie świętem, błogosławioną sekundą, jedną po drugiej… odzyskiwanie siebie to wielki, żmudny proces, ale wart wszystkiego, bo te nagrody na końcu smakują jak rajskie owoce… Ściskam Cię, aga 😘

3. 

   Luiza Chylewska on 2026-03-24 at 19:06

   Aga Kochana♥️🫶 Bardzo mnie poruszyły Twoje słowa. Dziękuję za nie ale też za Twoją szczerość, taką do bólu- tą najcenniejszą…Bezsilność pomieszana z rozpaczą to chyba najtrudniejsze emocje z jakimi musimy się mierzyć. Rzeczywiście brakuje wtedy po ludzku sił aby to dźwignąć. Radość wielka, że bliska Wam osoba już fizycznie nie cierpi. Cierpienie – jakiż to też jest Ogromny Temat…Nie poddaję się, siadam do dnia 5🙏♥️🙏

   Odpowiedz
   • 

     ALCHEMIA ŚWIADOMOŚCI on 2026-03-25 at 14:30

     DZIĘKUJĘ ❤️… historia jeszcze się nie zakończyła, ale dziś możemy już pracować, działać, wtedy nie. To, że ALCHEMIA PRZETRWAŁA… ZALICZAMY DO CUDU. No ale lecimy… do przodu… uzdrawiajmy się wszyscy na tyle, na ile jest nam na tę chwilę dane, każdy maleńki kroczek będzie doceniony, nie pójdzie na marne 😊

4. 

   Luiza Chylewska on 2026-03-28 at 00:36

   Tak ♥️ Każdy milimetr na „tej” drodze” jest jak na wagę złota…. Wdzięczność za WAS ogromna🙏🙏🙏 No i …zacznijmy wreszcie wierzyć w CUDA✨💥⚡🔥🌀🙂

   Odpowiedz
   • 

     ALCHEMIA ŚWIADOMOŚCI on 2026-03-31 at 11:59

     Jesteśmy cały czas całym sercem z Toba, ja I Rafał… i bardzo Ci Luiza kibicujemy 🧡 i jak wspomniałaś w poprzednim komentarzu…. tak…TO NIE SĄ PROSTE RZECZY, i uwierz mi na słowo, że jak przerabiałam swoje tematy, ale przecież cały czas dokopuję się głębiej, co jest niesamowite… to na tych wczesnych etapach składało mnie na łopatki, to był istny armagedon i ta ilość niewypłakanych łez… nie tylko moich, ale moich przodkiń, kobiety, które tak wiele cierpienia zniosły… ale wiedziałam, że wmuszę w końcu temu się poddać i zawierzyć, iść tam do mojego mroku, którego TAK POTWORNIE SIĘ BAŁAM i ten najgorszy, zostawiłam na sam koniec, co jest niejako naturalne. Pracuj więc z tym, co w Tobie… obserwuj siebie, dawaj sobie jakiejś przerwy na integrację, ale wracaj do pracy nad sobą zawsze. I tak jak napisałaś o tym milimetrze… tak, jest bezcenny, zauważajmy więc wszyscy te drobinki, a zobaczymy ich tysiące wokół siebie 🧡 Ściskam Ciebie i dziękuję, że mogę tu powymieniać się myślami z Tobą, dobrego dnia Luiza. 😘 Aga