„Kilka słów o tych, którzy wybierają przerwanie cykli międzypokoleniowych… 

Twoi rodzice nie mogli tego zrobić.

Ich rodzice też nie mogli.

Ale z jakiegoś powodu Ty zauważyłaś / zauważyłeś wzorzec…

I zdecydowałaś / zdecydowałeś, że to się kończy na Tobie.

Jesteś prototypem.

Masz w sobie wielką moc!

To chyba sporo, nieprawdaż?” ~ autor nieznany

Tak wiele o tym piszemy na mnóstwo sposobów… 

NIE O IDEALNYM DZIECIŃSTWIE… bo takich ludzi, którzy wyrośli z domów pełnych w spokój, miłość, zaopiekowanie, ciepło i poszanowanie, tak naprawdę jest niewiele.

Ale o dojrzewaniu do tego, by spojrzeć na przeszłość BEZ OSKARŻEŃ…

I w zgodzie na to, że oni nie mogli… a my już możemy.

Dorosłość nie polega na odcięciu się, lecz na wzięciu…

Na przyjęciu z pokorą tego, co było trudne, niedojrzałe, zranione, bolesne, zatajone, niewidziane, porzucone, niespełnione… i przetworzeniu tego w sobie w świadomość.

Nie naprawiaj swojej rodziny, tylko zakończ jej zapętlenia i uwikłania…

I zapamiętaj… że nie wolno nam oceniać tego, co nasi przodkowie doświadczyli…

Matki, ojcowie, dziadkowie czy pradziadkowie.

Mieli znacznie trudniej niż my pod każdym względem.

I nas tam nie było…

Nie wiemy wszystkiego, jak wielki towarzyszył im lęk, jak dotkliwych doświadczyli strat i bólu.

Nie przeżyliśmy tego, co oni.

JESTEŚMY ICH MARZENIEM… 

To, co kiedyś dla nich było niemożliwe, dziś w nas staje się RUCHEM DO ŻYCIA… przez gotowość, BY WIDZIEĆ I CZUĆ. 

Być dorosłym…

To być pomostem między dawnym bólem, a tym co teraz, by historia za naszymi plecami i w naszych tkankach… wreszcie mogła zostać zauważona, uszanowana, uznana… i odpoczęła.

Po to, byśmy przestali nieświadomie odtwarzać ciężkie losy naszych rodziców, babek i dziadków.

I zaczęli być szczęśliwi i wolni…

Oni mogli o tym tylko pomarzyć.

Jesteśmy w ważnym czasie KOLEKTYWNEGO UZDRAWIANIA 🧡

WPIS AUTORSTWA:
© ALCHEMIA ŚWIADOMOŚCI