„Kilka słów o tych, którzy wybierają przerwanie cykli międzypokoleniowych… 

Twoi rodzice nie mogli tego zrobić. Ich rodzice też nie mogli.

Ale z jakiegoś powodu Ty zauważyłeś wzorzec i zdecydowałeś, że to się kończy na Tobie. Jesteś prototypem.

Masz w sobie wielką moc! To chyba sporo, nieprawdaż?” ~ autor nieznany

Tak wiele o tym piszemy na mnóstwo sposobów… 

NIE O IDEALNYM DZIECIŃSTWIE… bo takich ludzi, którzy wyrośli z domów pełnych w miłość, spokój, ciepło i poszanowanie, jest niewiele. Ale o dojrzewaniu do tego, by spojrzeć na przeszłość BEZ OSKARŻEŃ i zgodzie na to, że oni nie mogli… a my już możemy.

Dorosłość nie polega na odcięciu się, lecz na wzięciu…

Na przyjęciu z pokorą tego, co było trudne, niedojrzałe, zranione, bolesne, niewidziane, porzucone, niespełnione… i przetworzeniu tego w sobie w świadomość.

Nie naprawiaj swojej rodziny, tylko zakończ jej zapętlenia i uwikłania….

Nie wolno nam oceniać tego, co nasi przodkowie doświadczyli… Matki, ojca, dziadków. Mieli dużo trudniej niż my… A nas tam nie było, nie wiemy wszystkiego, jak wielki towarzyszył im lęk i jak dotkliwe były straty. Nie przeżyliśmy tego, co oni.

JESTEŚMY ICH MARZENIEM… 

To, co dla nich kiedyś było niemożliwe, dziś w nas staje się RUCHEM DO ŻYCIA… przez gotowość, choć wcale niełatwą, BY WIDZIEĆ I CZUĆ. 

Być dorosłym… to być pomostem między dawnym bólem, a tym co teraz, aby historia za naszymi plecami i w naszych tkankach… wreszcie mogła zostać uznana i odpoczęła. Po to, byśmy przestali nieświadomie odtwarzać losy naszych rodziców, babek i dziadków.

I zaczęli być szczęśliwi i wolni…

Oni mogli o tym tylko pomarzyć.

Jesteśmy w ważnym czasie KOLEKTYWNEGO UZDRAWIANIA 🧡

WPIS AUTORSTWA:
© ALCHEMIA ŚWIADOMOŚCI